Najważniejsza w historii książka poświęcona fotografii. Wybitna amerykańska intelektualistka bada znaczenie i funkcję fotografii we współczesnym świecie. Czym w swej istocie jest fotografia? Jakie są jej związki z malarstwem i sztuką? Jak zjawisko fotografii zmieniło nasz sposób postrzegania świata? W jakim stopniu fotografia interpretuje rzeczywistość? Jaka jest relacja między fotografem i obiektem oraz między zdjęciem a patrzącym? Na czym polega współczesny heroizm widzenia? Z jakich powodów sięgamy po aparat fotograficzny? Dlaczego skłonni jesteśmy przechowywać zdjęcia bliskich nam osób?
Autorka analizuje prace wybitnych fotografów, przytacza teksty pisarzy i filozofów, ale pisze również o fotografowaniu jako części codziennego życia, swoistym społecznym rytuale, starając się zrozumieć jego funkcję i sens. Głośna książka Susan Sontag to nie tylko zbiór błyskotliwych esejów o fotografii, lecz też pasjonująca, wnikliwa analiza współczesnego świata. Bo przecież, jak sama pisze, „zbierać fotografie to zbierać świat”.
Niezwykle ważna i oryginalna książka. Wszystkie przyszłe dyskusje na temat roli fotografii będą musiały zaczynać się od niej. John Berger
“Błyskotliwa analiza znaczenia i wpływu fotografii na świat i nas samych w ciągu ostatnich 140 lat”- Washington Post Book World
„Każda strona O Fotografii podnosi ważne i ekscytujące pytania na tytułowy temat, a robi to naprawdę w sposób mistrzowski”- The New York Times Book Review
„Książka wielkiej wagi i niezwykłej oryginalności… wszystkie przyszłe rozmyślania i analizy roli fotografii od dziś będą zaczynać się od tej książki”- John Berger
„Niewiele zdjęć jest wartych choć tysiąca słów Susan Sontag”- Robert Hughes, Time
„Dzięki książce Sontag, fotografia musi być postrzegana nie tylko jako silna dziedzina sztuki, ale również jako niezwykle ważny element natury i przeznaczenia współczesnej kultury”- Newsweek
„O Fotografii moim zdaniem jest najoryginalniejszym i najbardziej klarownym sposobem podejścia do tematu”- Calvin Trillin, The New
Susan Sontag (1933–2004) – jedna z najważniejszych intelektualistek dwudziestego wieku. Jej znakiem rozpoznawczym były zawsze niezależność myśli i pełne pasji zaangażowanie. Autorka ważnych tekstów, które podważały przyjęte sposoby myślenia i wyznaczały nowe horyzonty humanistyki: Przeciw interpretacji, O fotografii, Notatki o kampie, Choroba jako metafora naszych czasów, AIDS jako metafora. Pisała także powieści, m.in.: Zestaw do śmierci, Miłośnik wulkanów, W Ameryce. Obrończyni praw człowieka, występowała przeciw wojnie w Wietnamie, w czasie stanu wojennego wspierała „Solidarność”, a w 1993 roku w oblężonym Sarajewie wystawiła Czekając na Godota. Zawsze niepokorna, odważna i nieznosząca schematycznych uproszczeń, w ostrym tekście sprzeciwiła się propagandzie uprawianej przez rząd Busha po atakach z 11 września.
