Ana Janevski locates the beginning of new anti-artistic tendencies in art of the 1960’s and 1970’s outside its field—in amateur film clubs, where people from all walks of life could experiment unhampered by demands of artistry.

Książka Kiedy rano otwieram oczy, widzę film pokazuje związki jugosławiańskiego kina amatorskiego ze sztukami wizualnymi i wzajemne oddziaływanie filmowców i artystów innych dziedzin.